Dementie definitie


Dementie is eigenlijk een verzamelnaam voor meer dan 50 ziekten, waarbij de hersenen bepaalde informatie niet meer of niet goed meer kunnen verwerken. De bekendste vorm is de ziekte van Alzheimer. Lees meer over wat dementie juist is en in welke vormen de aandoening voorkomt.

Dementie betekent letterlijk: je geest verliezen. In de praktijk gaat het om een blijvende verzwakking van intellectuele vermogens of een geestelijke aftakeling.

Je kan niet van dementie genezen, maar medicatie en gepaste begeleiding kunnen het leven van de patiënt en zijn familie een stuk draaglijker maken.

De meest voorkomende vormen van dementie zijn:

  • De ziekte van Alzheimer, waarbij de zenuwcellen in de hersenen geleidelijk aan afsterven en dit vanaf de leeftijd van ongeveer 65 jaar.
  • Fronto-temporale dementie, een verzamelnaam voor verschillende vormen met in de eerste plaats taal- of gedragsproblemen als gevolg.
  • Vasculaire dementie, meestal als plots gevolg na een beroerte of na reanimatie bij een hartinfarct.
  • Lewy Body dementie, waarbij schommelingen in de geestelijke achteruitgang gepaard gaan met verschijnselen van de ziekte van Parkinson.
Er zijn ook nog een reeks minder voorkomende vormen van dementie naast deze vier, zoals de ziekte van Huntington, de ziekte van Creutzfeldt-Jakob en alcoholdementie.

Dementie kent een gradueel verloop. Op basis van de symptomen en het verlies van bepaalde mogelijkheden werden 4 verschillende fases benoemd. Het is belangrijk om goed te weten in welke fase je patiënt of de persoon met dementie zich bevindt, zodat de behandeling en hulpmiddelen op maat kunnen worden afgestemd. In een vergevorderd stadium is het soms niet meer mogelijk dat een partner of familielid zelf kan instaan voor de zorg van iemand met dementie. Daardoor moet de patiënt mogelijk opgenomen worden in een woonzorgcentrum of op een gespecialiseerde dementieafdeling.